اگر شانه‌تان یک‌بار دررفته و حالا احساس می‌کنید در حرکات خاصی — مثلاً بالای سر بردن دست برای پرتاب — انگار می‌خواهد دوباره دررود، این ترس بی‌دلیل نیست. دررفتگی اول شانه، به‌خصوص در جوانان، اغلب دروازه‌ای به سمت بی‌ثباتی مزمن است.

چرا شانه دچار دررفتگی مکرر می‌شود؟

حفره مفصلی شانه کم‌عمق است و ثبات آن عمدتاً به لابروم — یک حلقه غضروفی اطراف حفره — و رباط‌های اطراف وابسته است. در اولین دررفتگی، به‌خصوص در جوانان فعال، این لابروم اغلب پاره یا جدا می‌شود (آسیب بانکارت). این آسیب اگر ترمیم نشود، شانه را به‌طور دائم مستعد دررفتگی‌های بعدی می‌کند.

ورزش‌های پرتابی و تماسی، بیشترین ریسک دررفتگی و بی‌ثباتی شانه را دارند

چه کسانی بیشتر در معرض خطرند؟

درمان: از فیزیوتراپی تا جراحی بانکارت

در بسیاری از موارد، به‌خصوص در افراد مسن‌تر یا با فعالیت کمتر، اولین دررفتگی با جااندازی و سپس یک دوره فیزیوتراپی تقویتی درمان می‌شود. اما در جوانان فعال با ریسک بالای عود، به‌خصوص ورزشکاران، جراحی ترمیمی زودهنگام گاهی توصیه می‌شود تا از آسیب تجمعی بیشتر به لابروم و استخوان جلوگیری شود.

جراحی بانکارت، که معمولاً به‌صورت آرتروسکوپیک انجام می‌شود، لابروم پاره‌شده را به محل اصلی‌اش بازمی‌گرداند و با استفاده از پیچ‌های مخصوص ثابت می‌کند تا ثبات مفصل بازیابی شود.

دوره ریکاوری

• هفته ۰ تا ۴: آتل محافظ، حرکات پسیو محدود
• هفته ۴ تا ۱۲: فیزیوتراپی فعال، تقویت تدریجی
• ماه ۴ تا ۶: بازگشت تدریجی به ورزش‌های پرریسک

دکتر یوسف فلاح

فوق‌تخصص جراحی دست، شانه و آرنج
عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران

🎓 فلوشیپ جراحی دست 🏥 دانشگاه علوم پزشکی تهران 📜 عضو هیأت علمی

این مقاله توسط دکتر یوسف فلاح بر اساس منابع علمی معتبر بین‌المللی تألیف و بازبینی شده است. محتوای این صفحه صرفاً جهت اطلاع‌رسانی عمومی است و جایگزین معاینه و مشاوره حضوری پزشک نمی‌باشد.